رحمت رحمانيه خدا در دنيا همه مردم ، مسلمان باشند يا كافر ، همه مستحق رحمت رحمانيه پروردگار مىشوند ، به همه‌ى مخلوقات خدا رزق مىدهد ، هم به كفار توجه دارد و هم به مسلمانان . همه مخلوق خدا هستند ، خداوند جل جلاله مىتواند در آن واحد ! اراده كند كه كفار نابود شود ؛ ولى او چنين اراده‌اى نمىكند ، اراده تكوينى و سنت خدا بر اين است كه در دنيا تمام مردم ، چه خوب و چه بد ، همه تحت پوشش رحمت رحمانيه او قرار بگيرد . از نظر رحمت رحمانيه ، فرق بين مسلمان و كافر وجود ندارد ، منتهى تابع اسباب و علل مىباشد ، هركس تلاش بيشتر كند ، رحمت رحمانيه خدا بيشتر شامل حال او مىشود ، فرق نمىكند مؤمن باشد يا كافر ، خدا وند جل جلاله كسى را در دنيا به خاطر ايمانش فوق العاده رزق نمىدهد ، بايد تلاش كند و زحمت بكشد ، در رحمت رحمانيه خدا فقط علل و اسباب تكوينى مهم است ، هركس بيشتر به علت و اسباب دست يابد ، رزق و روزى بيشترى را بدست مىآورد . در دنياى كنونى معلوم است كه كفار بيشتر از مسلمانان به علل و اسباب دسترسى پيدا كرده‌اند ، آنان تلاش و كوشش زيادترى به خرج داده‌اند و نسبت به مسلمانان رشد و ترقى بيشترى كرده‌اند . مسلمانان از تنبلى خودشان نتوانستند اسباب و علل مادى را آن‌گونه كه لازم است فراهم كنند ، لذا در زندگى مادى عقب مانده‌اند ، انسان‌هاى تنبل در زندگانى مادى و معنوى شكست مىخورند ، همان‌گونه كه رسيدن به ماديات تلاش و زحمت مىخواهد ، رسيدن به آخرت نيز تلاش مىخواهد . خلاصه در رحمت رحمانيه ، در تكوين و در وجود ، هيچ فرقى بين مؤمن و كافر وجود ندارد ، همه تحت پوشش علت‌هاى فيزيكى و سنت‌هاى دائمى خدا قرار دارند ؛ اما در رحمت رحيميه فرق مىكند ، رحمت رحيميه ، فقط مؤمنين را شامل مىشود .